Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/147 K.2023/2814

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık müdafiinin temyiz isteminin sanık hakkında verilen beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 12.05.2010 tarihli ve 2010/504 Esas numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında şikayetçinin aracını camını kırıp çalarak çenç işlemine tabi tuttuğu iddiasıyla, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2015 tarihli ve 2009/600 Esas, 2015/1034 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 ve 62/1. maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İlk derece mahkemesinin kararının sanık ve vasisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 16.06.2020 tarih, 2019/13904 Esas, 2020/5481 Karar sayılı ilamı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2014 tarih, 2013/2-686 Esas ve 2014/19 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, hırsızlık suçunun konusunun çalınmak istenen aracın kendisini oluşturması durumunda araca verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği gözetilmeden hüküm kurulması hukuka aykırı görülerek bozma kararı verilmiştir.

4. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2020/459 Esas, 2022/507 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi, beraat eden sanık hakkında vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın, aynı davada yargılanıp hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı da verildiği anlaşıldığından ve avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat ettiği suç yönünden vekalet ücretine hükmolunamayacağından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR