Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14741 K.2025/16579

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, basit hırsızlıktan hüküm kurulması gerektiğine, TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 280/1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2020 tarihli ve 2018/485 Esas, 2020/79 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 08.12.2020 tarihli ve 2020/661 Esas, 2020/2567 Karar sayılı kararı ile sanığa zorunlu müdafi atanmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddeleri uyarınca bozulmasına karar verildiği,

ancak anılan hukuka aykırılığın 5271 sayılı Kanun'un 289/1-h maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği; anılan bu maddenin ise aynı Kanun’un 280/1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 08.12.2020 tarihli ve 2020/661 Esas, 2020/2567 Karar sayılı bozma kararı ile bu karar üzerine verilen İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2021 tarihli ve 2020/647 Esas, 2021/420 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu, aynı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi,