Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14813 K.2023/4423

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.09.2015 tarihli ve 2015/11892 Esas No'lu iddianamesi ile sanık hakkında, şikâyetçinin park halde duran aracının camını kırarak navigasyonlu müzik sistemini çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Küçükçekmece

19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/584 Esas, 2016/44 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 168/2 ve 62. Maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi gereği cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 14.04.2022 tarihli ve 2020/26319 Esas, 2022/7443 Karar sayılı kararı ile, eylemin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu ve tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, Küçükçekmece

19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/519 Esas, 2023/33 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın süre tutum dilekçesi sunmakla yetindiği, gerekçeli kararın tarafına usûlüne uygun şekilde tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, şikâyetçinin park halde duran aracının camını kırmak suretiyle navigasyonlu müzik sistemini çaldığı, olay mahallinde bulunan kan damlalarında yaptırılan genetik inceleme sonucu, sanığın DNA profili ile eşleştiği, bu suretle eylemin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrâr etmiştir.

Şikâyetçinin, soruşturma aşamasında ifadesi alınmıştır. 17.06.2014 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu ve Uzmanlık Raporu dava dosyasında mevcuttur. 3.Sanık maddi durumu iyi olmadığından zararı gideremeyeceğini bildirmiş, şikâyetçi de zarar talebinde bulunmadığını ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazı reddedilmiştir.

V. KARAR