Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14816 K.2025/18325

Sanığın hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e. maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi tarafından beraat kararı kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılması şeklindeki kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; olayın gerçekleştiği ana ilişkin görüntünün olmadığına, suçu işlediğine dair delilin olmadığına, sanığın temyiz isteminin ise, olay ile ilgisinin bulunmadığına, olayları karıştırdığı için çelişkili beyanda bulunduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;