Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14854 K.2023/8123

Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2015 tarihli ve 2014/88 Esas, 2015/129 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın, 01.03.2023 ve 27.02.2023 tarihli dilekçelerindeki anlatımlarından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek ve sanığın 27.02.2023 ve 01.03.2023 tarihli eski hale getirme ve temyiz dilekçeleri ile ilgili taleplerinin reddine dair 31.03.2023 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanığın yokluğunda verilip 07.04.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 27.02.2023 tarihinde temyiz eden, 27.07.2016 tarihli dilekçesi ile mahsup talebinde bulunan, 28.11.2017 tarihli dilekçesi ile uzlaşma talebinde bulunan sanığın temyiz isteğinin ve yerinde bulunmayan eski hale getirme isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.