Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14884 K.2025/17540

İlk derece mahkemesinin beraat hükmünün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinafı üzerine duruşmalı yapılan yargılama sonrasında beraat hükmünün kaldırılarak sanığın TCK'nın 141/1, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince 6.000,00 TL adli para cezasına ilişkin verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın suç kastı ile hareket etmediğine, hata hükümlerinden yararlandırılarak beraate karar verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafii duruşmalı inceleme talebinde bulunmuş ise de, hükmolunan ceza miktarı yönünden 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;