Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/149 K.2023/6910

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 21.03.2022 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece sanıklar tarafından temyiz edilen 10.02.2021 tarihli kararda sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 4 ay hapis cezalarının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca sanıklar lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e, 143/1. maddeleri gereğince hükmedilen 4 yıl hapis cezalarının, 1 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanıkların sonuç olarak 1 yıl 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 143/1. maddeleri gereğince 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereği sanıkların kazanılmış hakkı gözetilerek, sanıklar hakkında hükmolunan 4 yıl hapis cezalarının, 1 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle sair yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.