Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14923 K.2025/3018

Hükümlüler hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan şikâyetçi Adalet Bakanlığının duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ederek katılma iradesini açıkça ortaya koyduğu anlaşılmakla, suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/2. madde ve fıkrası uyarınca kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-5271 sayılı Kanun'un 311-323. maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi, gerek hükümlünün lehine, gerekse aleyhine olarak ortaya çıkan yeni durumlar dolayısıyla kesinleşmiş hükme rağmen, hükmün duruşma yapılarak veya yapılmaksızın tekrar ele alınmasını sağlayan olağanüstü bir kanun yoludur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 11.03.2014 tarihli ve 2012/3-909 Esas, 2014/121 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü için, kesin hükümden dönülmesini gerektirecek, duruşma açılmasını haklı ve gerekli kılacak yeni delil ve olayların ortaya konulmuş olması gerekir.

Yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine mahkeme öncelikle bu talebin kabul edilebilir olup olmadığını inceler, bu incelenme dosya üzerinden yapılır ve talebin kabul edilebilir olup olmadığına ilişkin kararlar, duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden verilir. Mahkemece yargılamanın yenilenmesi talebinin esaslı olduğu kabul edilerek yargılamanın yenilenmesine karar verilmesi halinde kural, duruşma açılmasıdır. Duruşma açılmadan yenilenme talebinin incelenmesi istisna olup, ancak aynı Kanun'un 322. maddesinde belirtilen hallerle sınırlı olarak duruşma yapılmaksızın incelenebilir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, Mahkemece verilen 17.11.2022 tarihli ek kararda "hüküm infaz aşamasında iken istem üzerine yapılan araştırmada, ilgili yazı cevabıyla, dava konusu kamerada tamiri gerektirir bir zarar oluşmadığının, kamerada herhangi bir tamir yapılmadığının, kameranın tekrar çalıştırıldığının bildirildiği, bu hususun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 311/1.e maddesi kapsamında yeni delil mahiyetinde olduğu görülmekle, mala zarar verme suçunun maddi unsurları itibarıyla oluşmadığı,

sanıkların eyleminin cezaevi disiplinine aykırı davranış olarak ele alınması gerektiği, yeterli delil bulunduğundan duruşmasız inceleme yapılabileceği" belirtilmiş ise de. 5271 sayılı Kanun'un 321/2. maddesi gereğince, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü üzerine duruşma açılarak yeniden yargılamaya başlandıktan sonra, aynı Kanun'un 323/1. maddesi uyarınca karar verilmesi gerekirken, duruşma açılmaksızın yazılı şekilde dosya üzerinden karar verilmesi,

2- Kabule göre de; 02.01.2014 tarihli tutanakta kamera direğinin devrildiği ve kameranın görüntü alamayacak şekilde zarar gördüğünün belirtilmesine karşın 25.07.2022 tarihli cevap içeriğinde kameranın kurum teknisyenleri tarafından tekrar yerine bağlandığının ve tamir masrafının olmadığının belirtildiği; ancak kurum personelinin meydana gelen zararı gidermesinin atılı suçun oluşmasını engellemeyeceği anlaşıldığından yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,