Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2023/14955 E. , 2025/18172 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/3229 E., 2022/1018 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli SUÇLARIN TARİHİ : 08.02.2019 HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma Sanık ...'ın yokluğunda verile
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2023/14955 E. , 2025/18172 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/3229 E., 2022/1018 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli SUÇLARIN TARİHİ : 08.02.2019 HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma Sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın adı geçen sanığın müdafine tebliğ edildiği, sanığa tebliğ edilmediği, sanık müdafinin hükmü temyiz etmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.02.2022 tarihli 2019/573 Esas ve 2022/119 Karar sayılı ilamı dikkate alındığında sanık ...'ın öğrenme üzerine, 18.07.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere dair sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede, Gerekçeli karar başlığında suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlâli olarak yazılması mahallinde giderilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, bahsi geçenlerin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca kısmen Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere dair sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede, İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'ın temyiz isteminin "savunma hakkının kısıtlandığına, lehine olan yasa maddelerinin uygulanması gerektiğine" ilişkin olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise "fazla cezaya hükmedildiğine, TCK'nın 168. maddesinden uygulama yapılması, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, beraate karar verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; A) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, B) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) sisteminden alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanığın karar tarihinden sonra, 21.02.2023 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 303/1-a ve 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.