Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14966 K.2025/19527

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, parmak izi araştırmasının yapılmadığı, olaya müdahale eden polislerin tepki süresinin nazara alınmadığı, sanığın olay yerinden kaçmadığı, sanığın kolluk kuvvetlerine yardım amacıyla gösterdiği yerde bulunan mallarla, şikâyetçinin iddia ettiği malların uyuşması üzerine hırsızlık suçunun işlendiği sonucuna varılmasının usul ve yasaya aykırı olduğu,

beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin, sanığın temyiz isteminin, huzurda savunmasının alınması yerine beyanın okunmasının yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;