Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14972 K.2025/18219

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, suçu her ne kadar kabul etmiş olsa da çalınan eşyanın daha sonra katılana iade edildiği, çalınan eşyanın kilitli olduğuna ve kilitli vaziyette çalındığına dair somut bir delil bulunmadığı, buna yönelik şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca, sanığın savunmasına itibar edilerek, aracın kilidinin açık iken çalındığının kabulünün daha uygun olacağı, araç iade edildiğinde katılanın beyanına göre araçta sadece akü ve radyatörün eksik olduğunun belirtildiği, üst sınırdan ceza tayin edilmesinin hatalı olduğu,

kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;