Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15019 K.2025/19042

Sanık hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin eylemin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu, sanığın telefonu satın aldığı, olayın oluşuna dair kamera kaydının olmadığı ve şüphe olduğuna, sanığın temyiz isteminin ise telefonu çalmadığı, çalıntı olduğunu bilmeden satın aldığı, atılı suçu işlemediği ve uzlaşmanın olması gerektiğine yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;