Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1503 K.2025/15536

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 14.09.2017 tarihli ve 2017/2040 Esas, 2017/2130 Karar sayılı kararının, sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Her ne kadar 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği belirtilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarih, 2019/573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilâmında da bahsedildiği üzere.

7201 sayılı Kanun’un 11. maddesinde yapılan değişikliğe ilişkin "...Ancak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun, kararların sanığa tebliğ edilmesine ilişkin hükümleri saklıdır." gerekçede ortaya konan sakıncalı hâlin gerçekleşmiş olması nedeniyle,

hakkında mahkûmiyet hükmü kurulan sanık ...'nin yokluğunda verilen kararın usûlüne uygun şekilde sanığa "Ceza infaz kurumunda olması hâlinde cezaevinde karar içeriği kendisine okunup/anlatılmak ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmek suretiyle ve 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtaratı ile tebliği, aksi hâlde son ifadesinde bildirdiği bilinen adreslerine kararın tebliği,