Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15090 K.2025/1214

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında bozma öncesi sebebiyet verdiği yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken, yargılama giderine hükmedilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma ilâmı öncesi yapılan yargılamada sanığın işlediği iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, sanık hakkında tayin olunan cezanın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 10 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,