Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15105 K.2024/6652

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e, 143, 43, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 10 ay 25 gün hapis cezalarına hükmedildiği, kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından sanığın cezalandırılmasına dair mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak beraatine karar verildiği anlaşıldığından hükmün temyize tabi olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği gözetilerek; sanığın İlk Derece Mahkemesinde kendisini vekil ile temsil ettirdiği, sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın mahkûmiyet kararının kaldırılması ile sanığın beraatine karar verildiği hususları da nazara alınarak, sanık müdafiinin, beraat hükmü nedeniyle vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede:

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu vekâlet ücreti tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi,