Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1517 K.2024/9527

Dosya incelenerek gereği düşünüldü. İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararı verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince, duruşma açılarak, ilk derece mahkemesinin hükmü kaldırılarak, suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuğun, suça konu cüzdanı aldığını ikrar ettiğine ve düzenlenen kriminal rapora göre parmak izi alınan aile üyelerinin dahi olay yerinde vücut izine rastlanmamış olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında katılana yönelik hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiş, istinaf isteminin düzletilerek esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN isteme aykırı olarak ONANMASINA,