Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1533 K.2023/2921

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Suruç Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2010 tarihli ve 2010/1201 esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, şikâyetçiye ait iş yerinden temyiz dışı sanık ve suça sürüklenen çocuk ile birlikte para çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 116/2-4, 31/2 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Suruç Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2013 tarihli ve 2010/307 Esas, 2013/73 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 168/2, 31/2, 62, 116/4, 119/1-c, 31/2, 62 .maddeleri uyarınca sırasıyla 6 ay 20 gün ve 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 26.03.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3.Suruç 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2019/209 Esas, 2019/566 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 168/2, 31/2, 62, 116/4, 119/1-c, 31/2, 62 .maddeleri uyarınca sırasıyla 6 ay 20 gün ve 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Anılan mahkûmiyet hükümlerinin istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2020/542 Esas, 2020/1100 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında açılan davaların zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi, suça sürüklenen çocuk hakkında zamanaşımı süresinin dolmaması nedeniyle, davanın düşürülmesi kararı verilmeyeceğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması hâlinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni suç işlenmesi hâlinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26.03.2013 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 25.05.2015 günü yeniden işlemeye başladığı, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 143, 116/4, 119/1-c, 31/2. maddeleri uyarınca belirlenerek cezaların üst sınırları itibarıyla tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-d, 66/2. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan durma süresi de gözetilerek, suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı 15.06.2011 günü ile mahkûmiyet karar tarihi olan 22.10.2019 günü arasında dolmadığı gözetilmeksizin düşme kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR