Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1537 K.2023/9389

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: İlk derece mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanık müdafii ile vasisi ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun’un 116/4. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafinin temyiz isteminin, kararın kanuna, usule ve hakkaniyete aykırı olduğuna, Adli tıp raporunun tebliğ edilmediğine, hastalık nedeniyle cezai sorumluluğunun bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmesi gerekirken cezalandırmasına karar veren mahkeme kararının bozulması gerektiğine, olayın gece vakti işlenmediğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 04.01.2013 yerine 04.01.2012 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.