Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15382 K.2025/19168

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; suçun kanunî unsurlarının oluşmadığı hâlde mahkûmiyet hükmü verildiğine, masumiyet karinesinin ve şüpheden sanık yararlanır temel ilkesinin ihlâl edildiğine, kamera görüntülerinin kesin olmadığına, şüphenin sanık lehine yorumlanması ilkesinin ihlâl edildiğine, somut bir delil bulunmadığına ve sanığın kullandığı telefonun aynı bölgeden sinyal almış olmasının bölgenin geniş ve büyük olmasından kaynaklandığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği süreler, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmemiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.