Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15418 K.2025/19893

I. Sanık hakkında 05.01.2018 tarihli hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçları ile 24.12.2018 tarihli kamu malına zarar verme suçuna ilişkin verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-b. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

II. Sanık hakkında 24.12.2018 tarihli hırsızlık suçuna ilişkin verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın salt ikrarına dayanılarak suçun gece vaktinde işlendiğinden bahisle artırım yapılmasının ve kısmî ödemenin kabul edilmeyerek etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu, somut delile dayanmaksızın sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinin şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırılık oluşturduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,