Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15466 K.2025/23490

I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tâbi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, bozma ilâmı uyarınca baştan yapılması istenen sanığın sorgusunun sadece katılanın zararını giderip gidermeyeceği sorulmak suretiyle usulüne uygun yapılmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli, kesin ve inandırıcı, hukuka uygun delil bulunmaması nedeniyle delil yetersizliğinden dolayı sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken usul ve yasaya aykırı şekilde cezalandırılmasına karar verildiği, temel ceza tayin edilirken usul ve yasaya aykırı şekilde teşdit uygulandığı,

sanık hakkında hükmolunan cezaların işlediği iddia olunan eylemle orantısız çok ağır ve fazla olduğu, herhangi bir neden yokken sanık lehine takdirî indirim uygulanmamasının hatalı olduğu, sanık lehine olan hükümlerin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,