Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15519 K.2023/5003

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.09.2015 tarihli ve 2015/37213 Esas No.lu iddianamesiyle sanığın, gece vakti şikâyetçinin iş yerine girerek lastik çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1, 151/1, 116/4, 58, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 67.Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/521 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 09.05.2022 tarihli ve 2020/29006 Esas, 2022/8812 Karar sayılı ilamında, ... ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmasına yer olmadığına karar verilmesine rağmen alt sınırdan uzaklaşıp 3 yıl hapis cezası olarak belirlenerek çelişki yaratılmasından dolayı kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı sonrası İstanbul Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2023 tarihli ve 2022/1449 Esas, 2023/198 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 62/1. maddeleri uyarınca 11 ay 20 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi hırsızlık eylemini kendisinin gerçekleştirmediği, hırsızlık yapılan iş yerine sürekli gidip geldiği için parmak izinin çıkmış olabileceği, kamera kayıtlarının izlenmediğinden dolayı eksik inceleme yapıldığından ibarettir.

III. OLAY ve OLGULAR

1. Sanığın, gece vakti saat 19.00-00.30 arasında asma kilitler kesilerek, bina dahilinde hırsızlık suçunu işlediği tüm dosya kapsamı ile ... olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiş, şikâyetçinin soruşturma aşamasında beyanı alındığı tespit edilmiştir. 3.Olay Yeri İnceleme Tutanağı, Ekspertiz Raporu dava dosyasında mevcuttur. 4.Mahkemece, "Hukukî Süreç" başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilamına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Suç tarihi itibari ile 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın lehine olan ve eylemine uyan 6545 sayılı Kanun ile getirilen değişiklikten önceki haliyle 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde ... cezanın 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası olarak öngörüldüğü halde ... cezanın 1 yıldan başlatılarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın parmak izinin, iş yerinin kepeng alt kısım iç yüzeyinden alınan parmak iziyle aynı olması, sanığın iş yerine sürekli gidip gelmesi sırasında oluşabilecek bir durum olmaması, şikâyetçinin, sanığı tanıdığına dair bir beyanının olmaması, yapılan araştırmada olay yerini gören kameranın bulunmamasından dolayı kamera kayıtlarının istenemeyeceği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR