Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15553 K.2024/18677

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK’nın 141/1, 143, 31/3, 62, 53 maddeleri gereğince 5 ay 16 gün hapis cezasına hükmedildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince duruşmalı yapılan yargılama sonucunda ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e, 143, 31/3, 62 maddelerinden 1 yıl 5 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın 5271 sayılı Kanun'un 283 maddesi uyarınca 5 ay 26 gün hapis cezası olarak infazına ilişkin verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, "suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlemediğine, cezalandırılabilmesi için kesin, yeterli, inandırıcı delillerin bulunmadığına, atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine " dair olduğu belirlenerek yapılan incelemede;