Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15572 K.2025/18257

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz talebinin 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı aylık süre zarfında kurumun zararının giderilmesi durumunda mümkün olduğu, kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içerisinde giderilmesi durumunda ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, katılan kurum zararını ilgili kanunun kendisine tanımış olduğu sürede gidermeyen sanık hakkında düşme kararı verilmesinin hukuka ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;