Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1558 K.2025/12380

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan beraat kararı verildiği, O yer Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf talebi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi beraat kararı kaldırılarak sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verildiği, hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, ''hakkında verilen 6.000,00 TL adli para cezasını temyiz etmek istediğine, verilen para cezasını ödeyecek maddi gücünün olmaması sebebiyle bu cezanın kaldırılmasını talep ettiğine '' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;