Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15616 K.2023/3127

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuğun, gece vakti şikâyetçinin üç tarafı çevrili bahçeli evinin, bahçesinden motorlu bisikletini alması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1, 31/2. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunda, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinin de aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, aynı Kanun'un 66/1-d,

66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 ay olağan ve 11 yıl 3 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede.

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda hırsızlık suçu yönünden uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme kapasitesine ve cezaî ehliyete sahip olduğuna ilişkin psikolojik danışman tarafından düzenlenen 21.03.2013 tarihli rapor ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.