Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15760 K.2025/17522

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 14.03.2022 tarihli ve 2021/2349 Esas, 2022/759 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

1. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 14.03.2022 tarihli ve 2021/2349 Esas, 2022/759 Karar sayılı kararında yalnızca “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine” ilişkin ihtarın bulunduğu,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-495 Esas, 2021/116 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması,

süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere dava dosyasının yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla,

2.Temyiz incelemesine konu 14.03.2022 tarihli gerekçeli kararın, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan ...'e tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat evrakına rastlanılmadığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın adı geçen katılana tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi hâlde gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde (öncelikle bilinen en son adreslerine tebliğ yapılması,