Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/158 K.2023/2036

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 28.06.2015 tarihli ve 2015/26972 Esas sayılı iddianamesiyle, icra dairesi tarafından yediemin olarak kendisine teslim edilen bir kısım eşyanın muhafaza altına alınmak üzere tekrar gidildiğinde yerinde olmadığı iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2015/1075 Esas, 2016/28 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 289/1-2, 50 ve 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 900,00 TL ve doğrudan 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2015/1075 Esas, 2016/28 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2020/31908 Esas, 2022/1876 Karar sayılı kararıyla;

'' Basit yargılama usûlünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekliliği" nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

4.Bozma üzerine Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25/05/2022 tarihli ve 2022/315 Esas, 2022/456 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 289/1-2, 50 ve 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 900,00 TL ve doğrudan 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, mahkemenin takdir hakkını kullanmadığına, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddenin yanlış uygulandığına ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz istemi ise, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Haczedilerek sanığa teslim edilen bir kısım eşyanın, muhafaza altına alınmak üzere tekrar gidildiğinde yerinde bulunamadığı ve akıbetinin sanık tarafından bilinmediği belirlenmiştir 2. Haciz tutanakları ve sanık savunması, dosyada bulunmaktadır. 3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık lehine olan bozma ilâmı üzerine mahkemenin tensiple sanık müdafiine tebliğ çıkardığı, müdafinin 23.05.2022 tarihinde yokluğunda bozma ilamına uyulmasını istediğini de belirterek mazeret dilekçesi sunduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak 12.05.2015 yerine 2015 yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR