Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15811 K.2024/22122

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

11.02.2023 tarihli (Mükerrer sayılı) Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 120 sayılı "Olağanüstü Hal Kapsamında Yargı Alanında Alınan Tedbirlere İlişkin Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile deprem nedeniyle olağanüstü hal ilân edilen illerde sürelerin 06.02.2025 (Bu tarih dâhil) tarihinden itibaren 06.04.2023 (Bu tarih dâhil) tarihine kadar durmasına,

duran sürelerin, durma süresinin sona erdiği günü takip eden 07.04.2023 gününden itibaren işlemeye başlayacağına karar verildiği anlaşılmakla, yokluğunda verilen kararın Diyarbakır'da yaşayan sanığın bilinen son adresinde 08.03.2023 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildikten sonra sanık müdafii tarafından vekâletname ile aynı gün sunulan 27.03.2023 tarihli dilekçesine istinaden temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: