Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15848 K.2024/10770

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın savunma hakkının kısıtlandığı ve deliller tartışılmadan karar verildiğine.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin ise, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağına, savunma hakkının kısıtlandığına ve TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanma koşulları bulunup bulunmadığının tartışılması gerektiğine yönelik olduğu;

Dosya içeriğine göre, katılan ...'in Patnos ilçesinde bulunan bir özel eğitim kursunun işletmecisi, şikâyetçi ...'in de aynı kursta kantinci olarak çalıştığı, sanığın olay günü gece saatinde, kurs binasına girerek, kantinde bulunan şikâyetçiye ait bir adet diz üstü bilgisayar ile müdür ve danışman odasında bulunan iki adet diz üstü bilgisayarı çaldığı, sanığın bu eylemi nedeniyle, Patnos Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2018 tarihli iddianamesi ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 53, 58. maddeleri gereğince 2 defa cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açıldığı,

Patnos 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2018 tarihli ve 2018/149 Esas, 2018/464 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şikâyetçi ve katılana yönelik hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 62. maddeleri uyarınca iki defa 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık müdafii tarafından hükümlere yönelik istinaf kanun yoluna başvurulduğu, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 12.10.2020 tarihli ve 2019/1528 Esas, 2020/1361 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükümlerin "....Sanığın mağdurlara ait üç adet laptop, birkaç bisküvi ve 50-60 TL parayı çaldığı olayda;

soruşturma safahatinde laptopları kime verdiğini beyan ettiği; mağdur ...’a ait çalınan iki laptoptan birinin iade edildiği; mağdur ...’a ait laptopun da kendisinin 200 TL para ödeyerek iadesini sağladığı olayda; mağdurların kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat etmesi karşısında;

sanık hakkında TCK.nın 168.maddesinin uygulanmasının tartışmasız bırakılması,....Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Patnos 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/79-287 sayılı ilamında birden fazla suçtan mahkumiyet hükmünün bulunması karşısında, tekerrüre esas en ağır mahkumiyetin karar yerinde gösterilmesi gerekliliğinin gözetilmemesi..." gerekçeleri ile hükümlerin bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine ilk derece mahkemesince yeniden yapılan yargılamada, sanık hakkında, katılan ...'a yönelik hırsızlık suçundan bu defa TCK'nın 142/2-h, 143, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

şikâyetçi Vedat'a yönelik hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-h, 143, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık müdafiince istinaf kanun yoluna başvurulduğu ve Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 23.03.2022 tarihli ve 2022/199 Esas, 2022/985 Karar sayılı kararı ile şikâyetçi Vedat'a yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak, katılan ...'a yönelik ise istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine temyiz kanun yolu açık olmak üzere karar verildiği,

devamında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiinin yukarıda belirtilen temyiz gerekçeleri ile temyiz isteminde bulunduğu;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Patnos 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2018 tarihli ve 2018/149 Esas, 2018/464 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 12.10.2020 tarihli ve 2019/1528 Esas, 2020/1361 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verildiği,

ancak verilen bu bozma kararının aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin duruşma açarak karar vermek yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağı bulunmadığı,

Patnos 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2020/328 Esas, 2021/422 Karar sayılı kararı ile bu karara yönelik istinaf incelemesi yapan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 23.03.2022 tarihli ve 2022/199 Esas, 2022/985 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu durumda temyizen incelenen kararın, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 12.10.2020 tarihli ve 2019/1528 Esas, 2020/1361 Karar sayılı bozma kararı olması gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;

1. 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi,

2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanmış ve müdafii huzurunda savunması alınmış ise de, müdafiin hazır bulunmadığı duruşmada mahkûmiyete karar verilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-(e) maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3. Sanığın, bir özel eğitim kursuna ait binada bulunan müdür ve danışman odasındaki diz üstü bilgisayarlar ile aynı binada bulunan kantindeki diz üstü bilgisayarı çalması şeklindeki eyleminin, diz üstü bilgisayarların ayrı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olmadığı ve tek suçu oluşturduğu gözetilmeden çalınan eşyaların iki ayrı kişiye ait olması ve iki ayrı hırsızlık suçu oluştuğundan bahisle sanık hakkında iki ayrı hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,