Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15859 K.2025/2952

I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik Av. ...'in temyiz isteminin incelenmesinde

Sanığın 27.09.2022 tarihli duruşmada alınan savunmasında, müdafii istemediğini belirttiği gibi, 5271 sayılı Kanun'un 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı, 27.09.2022 tarihli gerekçeli kararın bozma ilâmından önceki kovuşturma aşamasında Baro tarafından atanan zorunlu müdafii sanık müdafii olarak Av. ...’e tebliğ edildiği ve kararın da adı geçen avukat tarafından temyiz edildiği, Av. ...’in sanık hakkında verilen kararı temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafii olarak kararı temyiz eden Av. ...’in temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: