Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15872 K.2024/1641

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

sanık kendisine 28.03.2023 tarihinde tefhim edilen hükmü, 07.04.2023 tarihinde temyiz etmiş ise de, kararda temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı ve temyizin süresinde olduğunun kabulü gerektiği, 5271 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında Dairemizin 22.11.2022 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sanık tarafından temyiz edilen 20.04.2021 tarihli kararda; hükmolunan 1 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, sanık hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 6 yıl hapis cezasının aynı Kanun'un 326/son maddesi gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,