Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15895 K.2025/19007

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın olay sebebiyle pişmanlığını dile getirdiğine, suça konu telefonu kime sattığını belirttiğine, suç konusu eşyanın satıldığı kişi hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu sebebiyle açılan 2021/204 Esas sayılı dosyanın dönüşü beklenilmediği gibi akıbeti hakkında bilgi sahibi de olunmadığına, suçun işlendiği lokantada olay esnasında hiç kimsenin olmayışı ve daha fazlasını alabilecekken sadece suça konu telefonun alınmış olmasının göz ardı edildiğine ,

ayrıca dosya kapsamının bir bütün olarak incelenmesi ile sanığın lehine olan zorunluluk halinin uygulanmadan fazla ceza tayin edilmiş olmasının hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;