Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15896 K.2025/645

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 01.03.2016 tarihli ve 2015/2/832 Esas, 2016/102 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1-4. maddesi uyarınca 1/2 oranından fazla indirim yapılması gerekirken, indirim oranının 1/2 olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,