Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15903 K.2023/3837

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ağrı Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.02.2015 tarihli ve 2015/195 Esas numaralı iddianame ile özetle; "sanığın suç tarihinde Ağrı Ağır Ceza Mahkemesi duruşmasından çıktığı sırada duruşma salonunun kapısına yumruk atmak suretiyle zarar verdiği" iddiasıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a ve 53. maddeleri gereğince kamu malına zarar verme suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ağrı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2015 tarihli 2015/58 Esas, 2015/176 Karar sayılı kararı ile sanığın kamu malına zarar verme suçundan mahkûmiyetine ve mahkûm olunan hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği, anılan kararın sanık ve şikâyetçi vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.02.2021 tarihli ve 2020/32618 Esas, 2021/2373 Karar sayılı ilâmıyla sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün "5271 sayılı Kanun'un 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması" nedeniyle bozulmasına karar verildiği,

bozma üzerine Ağrı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2022 tarihli ve 2021/338 Esas, 2022/198 Karar sayılı kararıyla, sanığın kamu malına zarar verme suçundan 152/1-a, 62 ve 51. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahkûm olunan hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresinin belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; "katılan kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve re'sen dikkate alınacak sebeplere" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın suç tarihinde Ağrı Ağır Ceza Mahkemesi duruşma salonundan çıktığı sırada, duruşma salonunun kapısına yumruk atmak suretiyle zarar verdiğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş, olaya ilişkin 14.10.2014 tarihli kolluk tutanağı ve Olay Yeri Görgü Tespit Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1. Kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14. maddesi gereğince maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiş bulunmasına göre, aynı Kanun'un 53/4. maddesi uyarınca sanık hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenle Ağrı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2022 tarihli ve 2021/338 Esas, 2022/198 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,