Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1597 K.2024/1930

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargılama sırasında gözaltına alındıktan sonra tutuklu kalan ve beraatine karar verilen sanığın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 141/2. maddesine aykırı şekilde tazminat hakkı bulunmadığına karar verilmek suretiyle kanuna aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ''Her ne kadar sanık hakkında beraat kararı verilmiş ve sanığın hazırlıkta gözaltı ve akabinde tutukluluk şeklinde şahsi hürriyeti bağlayıcı süreleri oluşmuş ise de, sanığın suçu işlemediği sabit olmadığından,