Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16071 K.2025/18628

I) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezasına hükmedildiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmünü düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-d maddesi uyarınca, "ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 5271 sayılı Kanun'un 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere,

ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adiye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca değişik gerekçeyle Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

III) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafîinin temyiz isteminin, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığına, kamera kayıtlarında görünen şahsın sanık olduğu yönünde açık ve net bir tespit yapılmadığına, ihtimallere dayanarak mahkûmiyet hükmü verilemeyeceğine, suça konu eşyanın değerinin tespiti ile TCK'nın 145. maddenin uygulanması gerekir gerekmediğinin araştırılmadığına, mahkemece sanığa zarar giderme imkanı tanımadığına, TCK’mın 62. maddesinin uygulanmamasının makul bir gerekçeye dayandırılmadığına,

lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;