Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16145 K.2025/18718

I. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 25.04.2022 tarihli 2021/3387 Esas, 2022/1460 Karar sayılı kararında Aydın 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2021 tarihli 2021/110 Esas, 2021/644 Karar sayılı kararındaki hükümden TCK 43. maddesinin uygulandığı fıkranın çıkartılmak ve diğer hüküm fıkralarının aynen korunmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verdiği, sanık hakkında sonuç cezanın Aydın 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin TCK 142/2-h maddesi gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmünün korunması nedeniyle sonuç cezanın belirli olduğunun anlaşılması karşısında, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, tekerrür hükümlerinin hatalı olarak uygulandığı, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 09.01.2018 karar tarihli, 2017/8 69... /20 Karar sayılı ilâmı uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu kararın 18.02.2025 tarihli ek karar ile infazın durdurulmasına ve dosyanın CMK 308/A maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulması açısından İzmir BAM CBS'ye gönderilmesine karar verilmesi nedeniyle güncel sicilden kaldırıldığı,

bu kararının tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adlî sicil kaydında yer alan Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2019 tarihli ve 2018/1620 Esas, 2019/533 Karar sayılı, 20.05.2020 tarihinde kesinleşen kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasını içeren mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “ Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2019 tarihli ve 2018/1620 Esas, 2019/533 Karar sayılı ilâmına konu kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına,