Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16148 K.2025/19844

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında verilmiş olan kararın hukuka, usule, hakkaniyete ve yerleşik içtihatlara aykırılık teşkil ettiğine, beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa 23.09.2021 tarihli duruşmada zorunlu müdafii atanması ve sanığın müdafii ile birlikte savunması alınarak hükmün açıklanması nedeniyle; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188/1. ve 289/1-e. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması konusundaki Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.