Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16172 K.2023/4848

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.04.2015 tarihli ve 2015/1432 Esas No'lu iddianamesi ile sanık hakkında olay günü, katılan ...'nın sanığın muavinliğini yaptığı... Seyahat ile yolculuk yaptığı esnada geceleyin uyumasını fırsat bilen sanığın, katılan ...'nın çantasında bulunan cüzdanından 50,00 TL, 20 Euro parası ile ...'nın ablası katılan ... adına kayıtlı ...

Bankasına ait kredi kartını çalması, daha sonra bu kredi kartıyla internet üzerinden alışveriş yapması şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-c, 143, 245/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararı ile dosyanın gönderildiği Çanakkale

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2015/581 Esas, 2016/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-c, 143, 245/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca sırasıyla 4 yıl 6 ay hapis cezası, 3 yıl hapis ve 21.900,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, her iki suçtan hükmedilen hapis cezaları yönünden aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2015/581 Esas, 2016/50 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

2. Ceza Dairesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2021/1508 Esas, 2022/12228 Karar sayılı kararı ile, hüküm tarihinde Silivri 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, Çanakkale

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2023 tarihli ve 2022/385 Esas, 2023/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-c, 143, 245/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca sırasıyla 3 yıl 9 ay hapis cezası, 3 yıl hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, her iki suçtan hükmedilen hapis cezaları yönünden aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, verilen ceza bakımından sadece şikâyetçi tarafın soyut beyanları dikkate alınarak suçun ispatına elverişli herhangi bir delil bulunmadığına, hükmün gerekçesi de dâhil olmak üzere mahkeme tarafından herhangi bir delil tartışması yapılmadığına, müvekkili sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 245/1. maddesi hükmüne göre verilen kararda, suçun maddi unsurları oluşmadığından hükmün hukuka aykırılık teşkil ettiğine, kanunda düzenlenen suçtan dolayı müvekkilinin cezalandırılabilmesi için bu suçun bizzat müvekkili tarafından işlenmesi gerektiğine,

suçun maddi unsurlarından olan fiil unsurunun somut olayda gerçekleşmediğine, müvekkilinin hükümde belirtilen suçları işlediği kabul anlamına gelmemekle beraber şayet sayın mahkeme aksi kanaatte ise müvekkil hakkında cezanın belirlenmesinde aynı Kanun'un 62. maddesine göre takdiri indirim nedeni ve 168. maddesine göre de etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın... seyahat isimli iş yerinde çalıştığı, katılan ...'nın otobüste yolculuk yaptığı sırada uyuduğu, sanığın bunu fırsat bilerek katılanın çantasında bulunan cüzdandan 50,00 TL, 20 euro parayla beraber katılan ...'ya ait olup katılan ... tarafından kullanılan kredi kartını çaldığı, daha sonra bu kredi kartı ile internet üzerinden alışveriş yaptığı ve bu şekilde üzerine atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

Sanık üzerine atılı suçları inkâr etmiştir. Kredi kartlarının ait olduğu bankalara yazılan müzekkere cevapları, morhipo.com adlı siteden yapılan alışverişlere ait işlem detay tablosu dava dosyasında mevcuttur. Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaraları maddede belirtilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A.

Banka veya Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1.Katılan ...'nın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, el çantasının içinden kendisine ait ...Bankası kredi kartı bilgilerinin alınıp 05.12.2013 tarihinde 106,68 TL'lik ve kendisinde bulunan ablası katılan ...'ya ait ...Bankası kredi kartı bilgilerinin alınarak 03.12.2013 ve 05.12.2013 tarihlerinde parça parça olmak üzere toplam 1.790,49 TL'lik alışveriş yapılmış olduğunu beyan etmesi ve dosya kapsamında yer alan söz konusu kredi kartları ile yapılan internet alışverişlerine ait kayıtlara göre de katılan ...'ya ait kredi kartının iki farklı tarihte ve farklı

internet sitelerinden alışveriş yapıldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanığa atılı banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu için 5237 sayılı Kanun'un 245/1. maddesinde, suç tarihinde yürürlükte bulunduğu şekliyle, üç yıldan altı yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adlî para cezası yaptırımlarının her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adlî para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hâllerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu;

somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel hapis cezasının kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği hâlde, aynı gerekçe ile adlî para cezasının gün sayısının 5 gün yerine, 100 gün olarak belirlenmesi suretiyle aynı Kanun'un 245/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu, fazla adlî para cezasına hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Katılan ...'nın, olay günü saat 22.45'de ...,... ilçesi otogarından Ankara'ya gitmek üzere... Turizm'e ait otobüse bindiğini, sabah saat 07.20'de Ankara otogarına indiğini, aynı gün akşam saat 17.00 sıralarında cüzdanının içinden 50,00 TL ve 20 euro paranın eksik olduğunu gördüğünü ve 05.12.2013 günü akşam saat 22.00 sıralarında kendisine ait ...

Bankası kredi kartından 03.12.2013 ve 05.12.2013 tarihlerinde de ablası katılan ...'ya ait ...Bankası kredi kartından alış veriş yapılmış olduğunu tespit ettiğini beyan ettiğinin, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin saat 17.53’de başlayıp 05.49'da sona erdiğinin anlaşılması karşısında;

şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, gece vakti işlendiğine ilişkin deliller denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, 5237 sayılı Kanun'un 143/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Suç tarihinde yürürlükte bulunan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-c maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun cezasının alt sınırının 2 yıl hapis olarak belirlendiği gözetilmeden ve sanık hakkında teşdit uygulandığına ilişkin bir gerekçe de gösterilmeksizin, temel cezanın 2 yıl hapis yerine, yazılı şekilde 3 yıl hapis olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Banka veya Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinin (2) nolu paragrafında açıklanan nedenle Çanakkale

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2023 tarihli ve 2022/385 Esas, 2023/162 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği “5237 sayılı Kanun'un 245/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adlî para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine,

5 gün adlî para cezasının aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20,00 TL kabul edilerek sonuç adlî para cezasının 100,00 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükmün Tebliğname’ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Çanakkale