Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16200 K.2023/3840

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemleri Bakımından Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2023/948 Esas, 2023/879 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekili tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında, Konya 2. Çocuk Mahkemesinin, 16.01.2023 tarihli ve 2022/560 Esas, 2023/7 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca “1 yıl 1 ay 10 gün” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan vekilinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Bakımından

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.12.2022 tarihli ve 2022/20696 Esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, katılanın evinden kimliği tespit edilemeyen 2 şahısla birlikte toplam değeri 110.000,00 TL olan eşya çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/3. maddeleri; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/1-4, 119/1-c, 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Konya 2. Çocuk Mahkemesinin, 16.01.2023 tarihli ve 2022/560 Esas, 2023/7 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tutukluluk halinin devamına karar verilmiştir.

3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2023/948 Esas, 2023/879 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen karara ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen kararı ise yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle beraat kararına çevirerek istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; değer azlığı, etkin pişmanlık ve zaruret hali hükümlerinin uygulaması gerektiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz istemi; alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine, indirim yapılmaması gerektiğine ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkum olması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde saat 23.50 sıralarında gece vakti kimliği tespit edilemeyen 2 kişi ile birlikte katılana ait eve duvarı delerek girerek 110.000,00 TL değerinde eşya çaldığı, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/3, 116/4, 119/1-c, 31/3. madde ve fıkraları kapsamında kaldığı, İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1.Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde işlemiş olduğu hırsızlık suçu bakımından kurulan ilk derece mahkemesi hükmüne yönelik kararda usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezaların da kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmeyerek istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde işlemiş olduğu konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından kurulan ilk derece mahkemesi hükmüne yönelik kararda ise; olayın meydana geldiği evin boş olduğu, ev eşyası vs bulunmadığının görüldüğü ve mevcut hale göre suç tarihinde kullanılmadığı anlaşılan suça konu yerin konut olarak kabul edilemeyeceği, dolayısıyla atılı konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığın ihlâli suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi gerekçesiyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü kaldırarak beraat kararı vermek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Dosya içerisindeki kamera görüntüleri ve suça sürüklenen çocuğun detaylı anlatım içeren ikrarına göre, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde saat 23.50 sıralarında gece vakti kimliği tespit edilemeyen 2 kişi ile birlikte katılanın henüz oturmadığı evine duvarı delerek girerek 110.000,00 TL değerinde eşya çalması şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/3. maddeleri kapsamında bulunduğu anlaşıldığından, beraat etmesi, alt sınırdan uzaklaşılması, zaruret hali hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemleri yerinde bulunmamış;

zararı gidermeyen suça sürüklenen çocuk hakkında olayda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine dair temyiz sebepleri yerinde bulunmamış, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 61. maddesi hükmüne uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiğinden,

aynı Kanun'un 62. maddesi hükümlerinin uygulanma gerekçesi açıklandığından ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun yasal unsurları oluşmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri de yerinde bulunmamış, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21/04/2015 tarih ve 2014/10-623 Esas, 2015/117 sayılı kararında da belirtildiği üzere, Suriye vatandaşı olan suça sürüklenen çocuğun fotoğrafının karara yapıştırılması, parmak izlerinin ise usulüne uygun şekilde alınarak karara eklenmesi gerektiği gözetilmemişse de; bu hususun infaz aşamasında yerine getirilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR