Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16274 K.2023/4368

...

MAHKEMESİ

Ceza Dairesi ...

SAYISI

2023/582 E., 2023/226 K.

SUÇLAR

Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Onama, bozma

1-Sanığın Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçu İçin

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 22.02.2023 tarihli ve 2023/582 Esas, 2023/226 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2. maddesinin (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 22.02.2023 tarihli ve 2023/582 Esas, 2023/226 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanığın Hırsızlık Suçu İçin

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.07.2022 tarihli ve 2022/11111 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında hırsızlık suçundan katılanın evine damdan girip suça konu eşyaları çaldığı iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca cezaladırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mersin 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2022 tarihli ve 2022/494 Esas, 2022/597 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2023/582 Esas, 2023/226 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçu işlemediğine, görüntülerdeki kişinin kendisinin olmadığına, tekrardan bilirkişi raporu alınmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dosya kapsamında bulunan katılan beyanları, sanığın çelişkili savunmaları, 14.11.2022 tarihli Adli Tıp Kurumu Başkanlığından alınan raporunda sanığın çekilmiş fotoğrafları ile olayı yapan kişinin görüntüleri arasında kısmi benzerlikler olduğunun belirtilmesi ve 25.04.2022 tarihli ev arama tutanağına göre evinde yapılan aramada başka suçlara ilişkin çalıntı malların ele geçmesi nedeniyle sanığın katılana ait evine gece vakti damdan girip suça konu eşyaları çaldığı kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın atılı suçu kabul etmemesi, Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 14.11.2022 tarihli raporunda, olay yeri kamera görüntülerindeki şahsa ait görüntü örneklerinin, sanığa ait görüntü örnekleriyle kısmi benzerlikler göstermekle birlikte karar vermek için yetersiz olduğunun belirtilmesi, olayı gören bir tanığın olmaması, olay yerinde sanığa ait maddi bir delilin bulunmayışı bir bütün olarak değerlendirildiğinde;

sanığın dosya içerisindeki teşhise elverişli resimleri ile görüntüler üzerinde netleştirme tekniği de kullanılmak suretiyle kamera görüntülerindeki kişinin sanık olup olmadığının tespiti için Emniyet Genel Müdürlüğüne bağlı kriminal laboratuvarından rapor alınması ve suç tarihinde kullandığı telefon numarası tespit edilerek, bu numaranın suç yeri civarından sinyal alıp almadığı hususu araştırılarak,

yaptığı görüşmeler ve kullanılan baz istasyonu belirlenmek suretiyle suç tarih ve saatinde olay yerinde olup olmadığı denetime elverişli şekilde tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2023/582 Esas, 2023/226 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 /2. maddesinin (a) bendi uyarınca Mersin 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.