Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16305 K.2024/21413

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi uyarınca 5 yıl olarak tayin olunan temel ceza üzerinden aynı Kanun'un 145. maddesinin, 43. maddesinden önce uygulanması gerektiği Tebliğname'ye aykırı olarak gözetilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Kanun'un 43 ve 145. maddelerinin uygulanmasına ilişkin 2 ve 3 nolu paragrafların çıkarılarak, yerine "Hırsızlık konusu malın değeri az olduğundan sanığın cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesi gereğince takdiren 2/3 oranında indirim yapılarak 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,