Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16335 K.2024/779

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1-Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde.

22.12.2022 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde düzenlenen yasal bir aylık süreden sonra 25.01.2023 tarihinde temyiz eden üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2-Sanık ... ve müdafiinin sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Mahkemenin 20.11.2015 tarihli kararıyla sanık ...’in hırsızlık suçundan 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararı sanık ... müdafii, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz ettiği ve aleyhe temyiz bulunmadığının anlaşılması karşısında, ceza miktarı yönünden kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, sanık ...’in hırsızlık suçundan 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın sanık ...’in hırsızlık suçundan 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasına "CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle," sanık ...’in hırsızlık suçundan 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden infazına" cümlesinin yazılması suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2- Sanık ... ve müdafiinin sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.03.2020 tarih ve 2019/74 Esas -2020/187 Karar sayılı içtihadında da değinildiği üzere; sanık hakkında TCK'nın 142/2-h maddesinin yanı sıra nitelikli hâl olarak kabul edilen aynı Kanun’un 143. maddesinin de uygulanmasının talep edilmesi ve bu itibarla talep edilen cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması nedeniyle,