Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16343 K.2025/20114

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; '' Sanığın hem soruşturma hem de mahkeme huzurunda verdiği beyanlarında samimi beyanlarda bulunarak olayı hatırlamadığını beyan ettiğine, atılı suça ilişkin dosya kapsamında somut ve kesin delilin bulunmadığına, haklarında takipsizlik verilen ve tanık sayılabilecek kimselerin mahkemece dinlenilmediğine, sanığa maddi zararı karşılaması için süre verilmediğine, suça konu paranın değerinin azlığı,

sanığın samimi beyanı ve bir daha suç işlenmeyeceği kanaati ile sanık hakkında beraat kararı verilmesinin vicdanen daha uygun olacağına, sanık hakkında verilen kararın kaldırılarak beraatine karar verilmesine ve lehine olan yasal hükümlerin uygulanmasına'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;