Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16451 K.2024/9234

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 17.06.2022 tarihli ve 2022/484 Esas, 2022/1567 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 4 yıl 2 ay hapis cezasına, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildiği, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından istinaf başvurusunun esastan reddine "kesin" olarak karar verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından bu karara karşı temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 17.06.2022 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddedildiği ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin ek karara yönelik temyiz başvurusunda bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddeleri uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında.