Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16457 K.2025/23910

I. Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan 18.02.2022 tarihli hükümlere yönelik sanıkların temyiz istemlerinin incelenmesinde

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıkların temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan 09.03.2022 tarihli ek karara yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz istemlerinin reddine dair, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2021/873 Esas, 2022/383 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin reddiyle, temyiz istemlerinin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

III. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin "dosya dahilinde verilen kararın, hukuka aykırı olarak ve hiç bir somut veriye dayanmaksızın verildiğine, müvekkilinin lehine olan delillerin değerlendirilmediğine ve savunma hakkının engellendiğine, sanığın suça iştirakinin bulunmadığına, suçun işlenmesinde hiçbir katkısının bulunmadığına, sanığın kastının olmadığına, eksik inceleme yapıldığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine"; sanık ...'ın temyiz isteminin "cezalandırılmasına yetecek hiçbir delil olmadığına, atılı suçu işlemediğine";

sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "delillerin yeterli olmadığına, suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına, TCK'nın 145. ve 62. Maddelerinin uygulanmamasının isabetsiz olduğuna, sanık lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 216/3. maddesine aykırı olarak, hükmün verildiği 07.01.2021 tarihli duruşmada hüküm verilmeden önceki son sözün hazır olan sanıklar yerine duruşmada hazır bulunan sanıklar müdafilerine verilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,