Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16471 K.2025/20694

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; suçun teşebbüs aşamasında kaldığına ve lehe olan takdirî indirim sebeplerinin üst hadden uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın 06.07.2021 tarihli duruşmada vareste tutulmak istediğini beyan ettiği, tutuklu bulunan sanığın aynı celse tahliyesine karar verildiği, hükmün verildiği 09.09.2021 tarihinde sanığın .... Adliyesi Ön Bürosu'na "Maddi sıkıntılarımdan dolayı huzurunuzda ifade vermeye gelemiyorum. Mevcut dosyamın SEGBİS yolu ile bağlanmak istiyorum" şeklinde dilekçe verdiği, bu haliyle ön bürodan dilekçe vermiş olması sebebiyle sanığın cezaevinde olmadığı sonucuna ulaşıldığı ve dilekçenin verildiği tarihte de İlk Derece Mahkemesince dosyanın esası hakkında karar verilmiş olunduğu dikkate alındığında Mahkemece sanığın duruşmalardan vareste tutulması yönünde bir karar verilmemesinin sonuca etkili olmayacağı anlaşılmıştır.