Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16501 K.2025/19160

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin "sanığın yolculuk sırasında tanıştığı ... isimli şahsın elinde bulunan telefona format atılması gerektiğini söylemesi üzerine ona yardım etmek için kendi hattını cihaza taktığına, sonrasında adı geçen şahsın telefonu satmak istediği sırada kimliğinin yanında olmaması nedeni ile sanığın kimliğini verdiğine, olay anını gören kamera kaydının olmadığına, ... isimli şahsın tanık olarak dinlenmediğine,

somut delil bulunmaması nedeni ile şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmesine. " ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;