Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16541 K.2023/5122

A. Sanık Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 30.03.2023 tarihli ve 2023/182 Esas, 2023/513 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2. maddesinin (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve aynı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının" temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer ...;

“... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2023/182 Esas, 2023/513 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.09.2022 tarihli ve 2022/52364 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında katılanın iş yerine gece vakti kapısını zorlamak suretiyle açarak içeriden suça konu malları çalması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 53/1, 58 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davasının açıldığı,

2. Ankara 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/710 Esas, 2022/763 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 53, 58 maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 22.02.2023 tarihli ve 2023/182 Esas, 2023/513 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında adli sicil kaydında bulunan daha ağır mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınarak aleyhe temyiz olmadığından mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın ilk derece mahkemesince tekerrüre esas alınan ilam üzerinden sayılmasına karar vererek hükmün düzeltilerek esastan reddine, tutukluluk hâlinin devamına karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi üzerine atılı suçu işlemediğine, suça konu marketin içerisinde güvenlik kamerasının bulunduğuna bu kayıtların incelenmesi halinde suçu işlemediğinin anlaşılacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanığın katılanın işletmiş olduğu Işınlar Mahallesi İvedik Cad. No 48/A Yenimahalle/Ankara adresinde faaliyet gösteren ... Market isimli iş yerine gece saat 02.30 civarında kapı kilidini kırmak suretiyle girdiği, iş yeri içerisinde bulunan toplam değeri 50.000,00 TL olan sigaraları ve 300,00 TL değerindeki permatikleri çaldığı siyah bir poşete koyarak iş yerinden ayrıldığı daha sonra çaldığı sigaraları başka bir markete giderek satmak istediği; ancak market sahibinin almadığı, böylece sanığın geceleyin hırsızlık suçunu işlediği kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verildiği,

2. Kolluk görevlilerince soruşturma evresinde düzenlenen ... Tespit Tutanağı, Olay Yeri İnceleme Raporu, Kamera İzleme ve Tespit Tutanağı ve kovuşturma evresinde düzenlenen Bilirkişi Raporu dosya içinde mevcut olduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun'un 108/2 ve 5237 sayılı Kanun'un 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.02.2020 tarihinde kesinleşen, 2005/627 esas, 2008/159 karar sayılı ilamı ile “hırsızlık” suçundan hükmedilen 1 yıl 12 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha az cezayı içeren Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/472 esas ve 2011/476 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması kanuna aykırı bulunarak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılığın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-d maddesi uyarınca düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kolluk görevlilerince düzenlenen ...

Tespit Tutanağı içeriğinde iş yeri giriş kapısına göre sol üst köşede bulunan ve iş yeri sahibi tarafından aktif olmadığı öğrenilen kameranın yukarıya doğru kıvrılmış vaziyette olduğunun tespit edildiği bu haliyle iş yeri içinde bulunan kamera üzerinde inceleme yapılamayacağı; ancak iş yeri dışında diğer iş yerlerine ait kameralar üzerinde yapılan incelemeler yapıldığı nazara alındığında mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 22.02.2023 tarihli ve 2023/182 Esas, 2023/513 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi uyarınca , Tebliğname’ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 48. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md.Yrd/ KM/d